اخبار و نوآوری

[Epsilo0on]

این مکعب کوچک که Landport Cube نام دارد ویژه دستگاه‌های قابل‌حمل موسیقی ساخته شده است و در درون آن بلندگوهایی استریو تعبیه شده که با بهره‌گیری از باتری‌هایی قابل شارژ و جک ۳٫۵ میلیمتری و پورت یو اس بی می‌تواند به مدت ۴ تا ۵ ساعت صدایی با کیفیت را از بلندگوهای خود با قدرت ۰٫۸ وات پخش کند.

کارشناسان شرکت ژاپنی لندپورت قدرت این اسپیکر را که قیمت آن ۲۵ دلار اعلام ده است، با بلندگوهای رومیزی برابر می دانند.

[n.alimi]

تازه‌ترین دستاورد اینتل، لایت‌پیک، اتصال کامپیوتری جدیدی است که با استفاده از فیبرهای نوری، اطلاعات را به سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه منتقل می‌کند
احتمالا سال‌ها از اولین باری که در مورد فیبر نوری شنیده‌اید می‌گذرد؛ یک جور فناوری عجیب و غریب که برای انتقال مقادیر بسیار زیاد اطلاعات از یک سوی کره زمین به سوی دیگر آن به کار گرفته می‌شود. ولی در آینده نه چندان دور، شاید شما بتوانید این رشته‌های باریک شیشه‌ای را مستقیما به کامپیوتر خود وصل کنید.
البته این در صورتی است که اینتل این کار را ممکن سازد. این شرکت هفته قبل فناوری تازه‌ای را به نام لایت‌پیک برای اتصال ابزارها به کامپیوتر با استفاده از فیبر نوری معرفی کرد. این شرکت پیشاپیش تایید سونی را برای استفاده از این فناوری گرفته و امید دارد که آن را به استاندارد آینده اتصال به کامپیوتر تبدیل کند.
جاستین راتنر، مدیر ارشد بخش فناوری اینتل هنگامی که در مراسم رونمایی، این اتصال را به پشت کامپیوتر وصل می‌کرد، گفت: «اکنون همه قطعات سر جای خود قرار دارند، تنها کاری که باید بکنیم، این است که استانداردی برای برقراری همه اتصالات از طریق لایت‌پیک وضع کنیم».

ولی برای اینکه فیبر نوری به استاندارد اتصال ابزارها به کامپیوترها تبدیل شود، راتنر باید کارهایی بیشتر از رفتن روی سن و وصل کردن کابل باریک سفید لایت‌پیک به پشت یک کامپیوتر انجام دهد. برخی از کارشناسان اعتقاد دارند که محتمل‌ترین راه برای خروج لایت‌پیک از آزمایشگاه‌های تحقیق و توسعه و قرار گرفتن آن در پشت کامپیوتر شما، استفاده از محبوب‌ترین پورت حال حاضر یعنی یو.اس.بی باشد؛ از این‌و اینتل نیز در حال آماده کردن زیرساخت‌ها برای طی این مسیر است.
یو.اس.بی، محبوب‌تر از هرچیز
حتی مبتلایان به تکنوفوبیا (هراس از فناوری‌های جدید) نیز با یو.اس.بی آشنا هستند. این فناوری مسیر خود را از کامپیوترها شروع کرد و در ادامه به ابزارهای مصرفی الکترونیکی، گوشی همراه، دوربین‌های دیجیتال و خیلی چیزها دیگر رسید. با پیشرفت‌های جدید تولیدکنندگان محصولات با این استاندارد، کاربری یو.اس.بی‌ها بیشتر و فراگیرتر شد، یو.اس.بی‌ها سریع‌تر و کم انرژی‌تر شدند و وسایل متصل به کامپیوتر نیز قادر شدند از طریق همین پورت خود را شارژ کنند.
نسل جدید و فوق سریع یو.اس.بی موسوم به یو.اس.بی3 که اولین دستگاه مجهز به آن هفته گذشته تاییدیه‌های لازم را برای ورود به بازار دریافت کرد، از سرعت انتقال اطلاعات 5 گیگابیت بر ثانیه بهره می‌برد که ده برابر بیش از یو.اس.بی2 موجود در بازار است.

سرعت 5 گیگابیت بر ثانیه پیشرفت خیلی مهمی محسوب می‌شود؛ ان.ای.سی در معرفی دستگاه جدید خود نشان داد که 500 مگابایت اطلاعات با یو.اس.بی3 تنها در عرض 4.4 ثانیه منتقل می‌شود، در حالی که با یو.اس.بی2 این زمان به 39 ثانیه افزایش می‌یابد. ولی هنوز برای همه‌گیری این فناوری کارهای زیادی باید انجام شود؛ مثلا پیشرفت نمایشگرهای سه بعدی که نیاز به انتقال سریع حجم بالای اطلاعات دارند.
جف راونکرافت، دبیرکل اتحادیه سازندگان یو.اس.بی در گفتگویی پیرامون آینده یو.اس.بی چنین گفته بود: «هر صنعتی در زمان‌هایی نیاز به یک تحول اساسی دارد و با توجه به این که سیم‌های مسی مانند آن‌چه در یو.اس.بی‌های کنونی نسل 2 و3 استفاده می‌شود، محدودیت‌هایی در سرعت انتقال سیگنال‌ها دارند، فکر می‌کنم که گذار بعدی فیبر نوری خواهد بود».
اینتل و متحدانش
آرزوی اینتل برای لایت‌پیک این است که بتواند اتصالی یکسان برای اتصال ویدیو، ابزار ذخیره‌سازی، شبکه، پرینترها، وب‌کم و هر چیز دیگری به یک کامپیوتر خلق کند. لایت‌پیک از مداری استفاده می‌کند که می‌تواند همزمان از چندین پروتکل ارتباطی استفاده کند و امید می‌رود که به جایگزینی کامل برای اتصال‌های کنونی USB, fire wire, DVI, Display Port و HDMI تبدیل شود.

به گفته اینتل این فناوری در سال 2010 / 1389 برای عرضه به بازار آماده خواهد شد. لایت‌پیک در حالت فعلی خود می‌تواند اطلاعات را در هر جهت تا 10 گیگا بیت بر ثانیه منتقل کند، ولی به گفته اینتل در دهه آینده به سرعت‌های خیلی بالاتر، حتی 100 گیگا بیت بر ثانیه خواهد رسید.
البته تایید سونی نیز خیلی مهم است، چراکه این شرکت تولیدکننده کامپیوتر، دستگاه‌های پخش موسیقی، دوربین عکاسی، دوربین ویدیو و پخش‌کننده‌های بلو-ری است. ولی اپل با این فناوری چگونه کنار می‌آید؟
دومین ارائه لایت‌پیک توسط اینتل که در آن یک کابل به طور همزمان تصاویر با کیفیت بالا و اطلاعات را به یک سیستم ذخیره اطلاعات منتقل می‌کرد، از یک کامپیوتر مک با سیستم عامل OS X استفاده شده بود. با توجه به کامپیوترهای مک، آی‌فون و آی‌پاد و هم‌چنین علاقه اپل به مشارکت در فناوری‌های برتر، این شرکت متحد قدرتمندی خواهد بود.
ولی گویا اپل در این زمینه تنها یک متحد برای اینتل نیست. ادعا شده که اولین بار، این اپل بود که این ایده را به اینتل پیشنهاد داد. گویی این شرکت از مدت‌ها پیش برنامه‌ریزی کرده تا این فناوری را از سال 2010 / 1389 روی کامپیوترهای مک نصب کند. البته تاکنون هیچ یک از دو شرکت در این زمینه اظهارنظری نکرده‌اند.
نیاز واقعی؟
ولی آیا ما در حال حاضر واقعا نیاز داریم که به سوی فیبر نوری برویم؟ اتصالات الکتریکی سرعت بالا مشکلات زیادی دارند. سیم‌های مسی اختلالات الکترومغناطیسی ایجاد می‌کنند و این در طول اتصال، محدودیت ایجاد می‌کند. مثلا کابل‌های یو.اس.بی3 فقط می‌توانند 3 متر طول داشته باشند، در حالی که برای نسل2 این فناوری، این فاصله می‌توانست تا 5 متر هم برسد.
پاسخ سوال بالا مثبت باید باشد. نمایشگرها بزرگ‌تر می‌شوند و از مرز 1080×1920 پیکسل تلویزیون‌های اچ.دی فراتر می‌روند؛ ویدیوهای 3بعدی نیز به نرخ انتقال اطلاعات دوبرابر ویدیوهای معمولی نیاز دارند. ریچارد دوهرتی از انویزیونرینگ گروپ، پیش‌بینی می‌کند که حتی استانداردهای جدید ویدیو نیز تنها 24 تا 30 ماه تا رسیدن فناوری به حد ظرفیت آنها فرصت داشته باشند.
او که اعتقاد دارد در نهایت باید بتوان به نرخ انتقال اطلاعات 60Gbps (60 گیگا بیت بر ثانیه)رسید، می‌گوید: «اتصالات نوری تنها راه ممکن برای رسیدن به این نقطه است».
آیا گروه یو.اس.بی لایت‌پیک را بدل به استاندارد می‌کند؟
راونکرافت به این اشاره نکرد که آیا گروه یو.اس.بی با اینتل برای پذیرش لایت‌پیک همکاری می‌کند و آیا این همان گذار غیر قابل اجتناب است یا خیر، ولی شواهدی وجود دارند که این امر ممکن است.
مشخصات یو.اس.بی3 به روشنی خطوط نوری را در اتصالات کابل تعبیه کرده و این، تلاشی است برای این‌که این استاندارد در آینده نیز قابل استفاده باشد. دلیل دیگر این است که وقتی اینتل لایت‌پیک را معرفی کرد، از اتصالات یو.اس.بی در نمونه خود استفاده کرد. هر چند خود مهندسان اینتل می‌گویند که این کار دلالت بر هیچ چیزی نداشته، ولی شواهد گویاتر از هر چیزی است.
به گفته استیو روکس، مدیر ارشد توسعه بازار در ان.ای.سی، هم اکنون در گروه یو.اس.بی بحث‌ها در مورد لایت‌پیک در جریان است. او می‌گوید: «کاملا مشخص است که باید به آن توجه کنیم، البته ما به چشم جایگزین یو.اس.بی3 به آن نگاه نمی‌کنیم».
سیاست‌های استانداردسازی دلیل دیگری است که سبب شده که گروه یو.اس.بی به لایت‌پیک توجه کند. در کنار سازندگان پیشرویی مانند اینتل، هیولت-پاکارد (اچ.پی)، ان.ای.سی، تگزاس‌اینسترومنت (تی.آی)، اس‌تی-اریکسون و مایکروسافت، بیشتر از دویست شرکت دیگر نیز در توسعه یو.اس.بی دخیل هستند، تا جایی که در ارائه‌های گروه یو.اس.بی در سمینارها 2صفحه کامل به لوگوی این شرکت‌ها اختصاص می‌یابد. برای رسیدن به هدف اینتل، لایت‌پیک نیاز به این دارد که در محصولات ویدیویی به همان نحو پذیرفته شود که اکنون یو.اس.بی پذیرفته شده است.
جاهای دیگری نیز هستند که استانداردها را وضع می‌کنند، مثلا انستیتوی مهندسان برق و الکترونیک یا آی‌تریپل‌ای که با استاندارد 802.11 برای شبکه‌های بی‌سیم و استاندارد 802.16 برای شبکه‌های اترنت، به جای یو.اس.بی از فایروایر استفاده می‌کند.
به عقیده دوهرنی هر دو امکان‌پذیر است. گروه یو.اس.بی می‌تواند اتصالی سریع برای استفاده مصرف‌کنندگان داشته باشد و آی‌تریپل‌ای نیز می‌تواند بر روی گستره‌ای از سیستم‌های سطح بالاتر مانند سرورها کار کند که در آنها اتصالات نوری پردازنده‌ها را به هم و کامپیوترها را به سیستم‌های ذخیره‌سازی اطلاعات وصل می‌کنند.
او می‌گوید: «اگر بتوان با یو.اس.بی3 اف (اف برای فیبر نوری) به سرعت 100 گیگابیت برای یک اتصال رسید، هیچ کس مانع از تلاش آی‌تریپل‌ای برای تبدیل آن به یک لینک 10 ترابایتی با کانکتور مشابه نخواهد شد».
مسئله پول
ولی یک مانع دیگر بر سر راه اینتل و دیگر متحدینش وجود دارد: هزینه. شبکه‌های نوری، که در آنها لیزرها اطلاعات را به صورت فوتون و از طریق فیبرهای شفاف ارسال می‌کنند، ارزان نخواهند بود.
البته به عقیده دوهرتی تولید انبوه می‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد و یو.اس.بی نیز اگر در مقیاس انبوه تولید نشود، به درد نخواهد خورد. البته آمار جهانی نشان می‌دهد که همین امسال 3 میلیارد دستگاه مجهز به یو.اس.بی فروخته می‌شوند: «شواهد زیادی وجود دارد که اگر آنها اقتصاد یو.اس.بی را در نظر بگیرند، می‌توانند هزینه هر اتصال را از چند ده دلار که قیمت کنونی اتصالات فیبر نوری است، به چند ده سنت کاهش دهند».
به گفته دوهرتی یک راه برای کاهش هزینه‌ها می‌تواند استفاده از فیبرهای پلاستیکی بجای شیشه‌های با کیفیت بالاتر باشد. این کار ظرفیت انتقال اطلاعات را در مقایسه با شیشه کاهش می‌دهد، ولی نه‌تنها قیمت را کاهش می‌دهد، که سیم انعطاف‌پذیرتری را نیز فراهم می‌کند. با توجه به ادعای انعطاف‌پذیری کابل لایت‌پیک احتمالا اینتل نیز برای لایت‌پیک از پلاستیک استفاده کرده است.
اینتل تحقیقات زیادی بر روی فوتونیک سیلیکون انجام داده که در آن لیزرها در خود پردازنده‌ها تولید می‌شوند، ولی لایت‌پیک از فناوری سنتی‌تری برای ماژول‌های اپتیک استفاده کرده که در آنها صفر و یک به نور تبدیل می‌شوند و بالعکس. به گفته زیلر اینتل از از ماژول‌های نوری رایج تولیدکنندگان عمده بازار استفاده می‌کند.
اتصال دو سیم را می‌توان درک کرد، ولی در مورد دو خط فیبر نوری چه؟ در نمایش راتنر از یک کابل لایت‌پیک با اتصال مخصوص استفاده شده بود، پس در نتیجه اینتل راهی برای اقتصادی بودن این کار نیز یافته است. هر چند هنوز کارهای زیادی باید در این زمینه انجام شود؛ مخصوصا اگر قرار باشد جایگزین یو.اس.بی شود، باید چاره‌ای برای تعداد دفعات زیاد قطع و وصل این اتصالات اندیشیده شود.
خیلی از ایده‌های اینتل تاکنون با شکست مواجه شدند، ولی این شرکت بیشتر از هر شرکت دیگری در معرفی فناوری‌های پیچیده به بازار تجربه دارد و کاری نخواهد کرد که فروش لایت‌پیک با مشکل مواجه شود.
راتنر می‌گوید: «ما در مورد صدها میلیون پورت در چند سال آینده صحبت می‌کنیم، کاری که واقعا به کاهش هزینه‌ها و جذاب‌تر کردن این فناوری کمک می‌کند. اساسا، ما باور داریم که زمان مناسب برای گسترش و همه‌گیر شدن فناوری‌های نوری فرا رسیده است».

[n.alimi]

مانیتوری با قابلیت نمايش سه بعدی

ال جی اولین مانیتور تمام HD با قابلیت نمايش تصاوير در وضعيت سه بعدی را ساخت.
اين مجموعه دارای یک عينک و يک نمایشگر ال سی دی 23 اينچی است. از ویژگی های جالب اين محصول می توان به قابلیت تعويض حالت نمايش از دو بعدی به سه بعدی و همچنين بالعکس اشاره نمود.
علاقمندان به بازی های رایانه ای که هنوز نتوانسته اند از کامپيوتر های روميزی خود دست بکشند می توانند به زودی لذت بازی ها را با يک نمایشگر سه بعدی تجربه کنند.
ال جی می گويد این محصول جهت معرفی در نمايشگاه CES2010 حضور خواهد يافت و بعد از آن خط تولید اين محصول را فعال خواهد کرد.
از قيمت تمام شده این محصول خبری در دسترس نيست. اما فکر نمی کنم هزینه دغدغه ای باشد برای کسانيکه به فکر تجربه هیجان بازی های سه بعدی هستند.

[artificer_777]

در نمايشگاه فناوري CES 2011 لاس وگاس امريكا

همونطور كه ميدونيد در ابتداي سال ۲۰۱۱ يكي از مهم ترين نمايشگاه ها در زمينه فناوري و تكنولوژي هاي جديد، نمايشگاه فناوري CES 2011 در لاس وگاس امريكا بود كه برگزار شد. در اين بين صاحبان شركت هاي معروف عرصه فناوري سعي بر معرفي آخرين محصولات خود در اين نمايشگاه را داشتند. گرچه علاقمندان اخبار اين نمايشگاه هم كم نيستند و هستند دوستاني كه مي خواهند آخرين اخبار و محصولات ارايه شده را دنبال كنند.

لذا اين نمايشگاه آنقدر مهم است كه بسياري از سايت هاي فعال در حوزه اخبار و به ويژه آي تي و تكنولوژي اخبار آن را پوشش دادند. از جمله سايت نارنجي كه به پوشش خبري اين واقعه مهم فناوري در ابتداي سال ۲۰۱۱ پرداخته و مواردي كه در اين ايميل ملاحظه مي كنيد از همان دست محصولاتي است كه در بخش تكنولوژي هاي جديد نمايشگاه CES2011 معرفي شده و با تشكر از سايت نارنجي در اختيار شما دوستان عزيز گروه پرشين استار قرار مي گيرد كه اميدوارم مورد توجه و استفاده واقع شود.


رونمايي از نمايشگر فوق باريك و منعطف AMOLED سامسونگ



كاروان سامسونگ در صبح دوم نمايشگاه با در دست داشتن صفحه نمايشگر فوق نازك منعطف خود نظر بازديد كنندگان زيادي را به خود جلب كرد. اين صفحه نمايشگر 4.5 اينچي از نوع AMOLED بسيار زيبا و شفاف به نظر مي رسد و مي تواند همانند يك ورقه كاغذ به راحتي لوله شود و استوانه سيگاري شكلي با قطر يك سانتيمتر را ايجاد كند.

اين محصول از نوع WVGA است و رزولوشن آن 480*840 پيكسل مي باشد. سامسونگ مي گويد از اين نمايشگر منعطف جديد خود در ساخت اسمارت فون ها و تبلت هايي كه كليد توليد آنها در سال 2011 زده مي شود، استفاده خواهد كرد.



ويژگي منعطف بودن نمايشگر ها از ضخامت هاي بسيار بسيار اندك آنها ناشي مي شود. ضخامت اين نمايشگر نيز تنها 0.3 ميليمتر است و اگر از لبه به آن با دقت نگاه شود، مي توان تنها يك خط به چشم ديد. در ساخت قالب اين نمايشگر از يك زير لايه پلاستيكي ويژه استفاده شده و لايه AMOLED بر روي يك فويل استيل نصب شده است. به نظر مي رسد كه در آينده اي نه چندان دور بتوانيم گوشي موبايل خود را لوله كنيم و آن را همانند يك خودكار سر جيب و يا شايد هم پشت گوش خود بگذرايم!

[artificer_777]

خبرهايي از نسل دوم iPad



طرفداران اپل مي دانند كه اين شركت در هيچ نمايشگاهي شركت نمي كند و حتي نمايشگاه MacWorld را هم ترك كرده و فقط در كنفرانس هاي خبري خودش، محصولات جديد را معرفي مي كند. CES هم از اين قاعده مستثني نيست و در آن خبري از اپل و محصولات اش پيدا نمي كنيد. اما اگر خبري از اپل درز نمي كند، دليل نمي شود ما از نسل بعدي آي پد خبر نداشته باشيم، آي پدي كه به زودي معرفي ميشود و تا قبل از پايان نيمه اول سال ميلادي روانه بازار خواهد شد.

‎يكي از شركت كننده هاي نمايشگاه كه وسايل جانبي براي محصولات اپل مي سازد، اقدام به طراحي نمونه اوليه از آي پد ۲ نموده است، كه ظاهر آن تركيبي است از شايعات شنيده شده در مورد نسل بعدي آي پد و همچنين اطلاعات درز كرده از كارخانه فاكسكان چين كه سازنده اصلي محصولات اپل است. ‎حتي شماره مدل محصول جديد كه A1337 است در پشت محصول درج گرديده است.



نكته قابل توجه حجم حافظه داخلي است كه ۱۲۸ گيگابايت درج گرديده است، كه در واقع ۲ برابر حجم بالاترين مدل آي پد فعلي است. ‎اما در ميان اين همه خبر از CES به نظر شما اين دستگاه چقدر به آي پد بعدي اپل شبيه است؟

[artificer_777]

سريعترين پرينتر دنيا با توانايي چاپ يك برگ در يك ثانيه



فكر مي كنيد سرعت كار سريعترين پرينتر رنگي ديجيتالي دنيا چه قدر است؟ يك شركت با ارائه پرينتري به نام Memjet ادعا مي كند كه سريعترين پرينتر دنيا را به نمايشگاه آورده است. اين پرينتر قادر است ۶۰ صفحه در هر دقيقه و يا به عبارتي يك برگ در هر ثانيه چاپ كند. كيفيت چاپ آن هم ۱۶۰۰ DPI (نقطه در اينچ) است.

آنچه كه مهندسان براي ايجاد سرعت بالا در اين پرينتر جاسازي كرده اند 70000 نازل است كه مي توانند بيش از 700 ميليون ذره جوهر را در هر ثانيه بر روي صفحه كاغذ شليك كنند. وجود اين محصول در كنار پرينتر هاي جوهر افشان فعلي يك انقلاب محسوب مي شود. با اينكه از قيمت تمام شده اين محصول خبري در دسترس نيست اما طراحان اين پرينتر قول داده اند كه قيمت آن، چنان مناسب باشد كه همه براي خريدنش ترغيب شوند.

[artificer_777]

Windoro، روبات پنجره شور



اين پسر كوچولو هم كه در عكس مي بينيد، يكي از ميهمانان بخش روبات هاي CES 2011 است. البته چند ماهي است كه صحبت هايي درباره توليد آن به گوش مي رسد، اما احتمالا اولين بار است كه از آن رونمايي مي شود. اين روبات از دو نيمه تشكيل شده است كه در دو طرف شيشه قرار مي گيرند و توسط نيروي مغناطيسي همديگر را مانند دو برادر دوقلو نگه مي دارند. سپس به صورت اتوماتيك شروع به حركت روي سطح شيشه كرده و با پارچه اي از الياف ميكروفيبري شروع به نظافت مي كند. اين هم تعدادي عكس از اين كوچولوي پركار:

[artificer_777]

پرينتر جوهر افشان براي ناخن



اين يكي از گجت هاي جالبي است كه در نمايشگاه CES امسال دموي آن را ديديم و احتمالا در ميان خانم ها طرفداران زيادي پيدا مي كند. كافي است عكس مورد نظرتان را به اين پرينتر بدهيد و انگشت تان را درون اش قرار دهيد تا طي چند ثانيه تصوير مورد نظر را با كيفيت خوب روي ناخن شما چاپ كند.



نام اين محصول ArtPro Nail Printer است و قبلا هم مدل هاي مختلفي از آن در بازار وجود داشته است اما دقت و كيفيت پرينت در مدل جديد كه از كارتريج هاي لنوو استفاده مي كند بسيار بالا رفته است. مي توانيد از ميان صدها طرح از پيش آماده يكي را انتخاب كنيد يا هر عكسي را به نرم افزار اين پرينتر بدهيد تا آن را روي ناخن پرينت كند. ‏

[artificer_777]

چگونه تلفن هوشمند مان را به يك تلفن روميزي تبديل كنيم؟



نمايشگاه CES فقط در مورد آخرين تبلت ها و تلويزيون هاي سه بعدي نيست. در اين ميان گجت هايي هم پيدا مي شوند كه شايد از آن همه فناوري جديد جذاب تر باشند. نمونه اش اين داك بلوتوث است كه توسط يك شركت در هنگ كنگ ساخته شده. نام اش Moshi Moshi است و كافي است آيفون را روي آن قرار دهيد تا بتوانيد تماس ها را با يك گوشي تلفن معمولي پاسخ دهيد.

حالا هم آيفون شما شارژ مي شود و هم به شيوه ۱۰ سال قبل تماس هايتان را پاسخ مي دهيد. اين تلفن دستي كه در دو رنگ مشكي و سفيد ارايه مي شود را مي توانيد به كامپيوتر هم متصل كنيد تا از آن جهت تماس از طريق اسكايپ استفاده كنيد. براي بازگشت به گذشته بايد ۱۵۰ دلار از جيب هزينه كنيد تا اين گجت را داشته باشيد.

[artificer_777]

خودروي الكتريكي جنرال موتور نگاهي به آينده



اين يك اتومبيل دو نفره با نام EN-V است كه شركت جنرال موتور نمونه هاي آزمايشي اش را ساخته است. وقتي به اين طرح نگاه مي كنيم خودروهاي فعلي مان به نظر خيلي فضاگير و بزرگ مي آيند. به خصوص اگر به مشخصات اين طرح نگاهي بكنيم بيشتر عاشق اش مي شويم. ‏كاربرد اين خودرو در سفرهاي درون شهري است اين ماشين حدود ۵۰۰ كيلوگرم وزن دارد، با حداكثر سرعت ۵۰ كيلومتر در ساعت حركت مي كند و با يك بار شارژ ۵۰ كيلومتر حركت مي كند. اما داستان در همينجا تمام نميشود. ‏
‏
طراحي زيبا و كوچك بودن تنها مزيت اين اتومبيل نيست. براي كنترل اين اتومبيل از فناوري هاي جديدي استفاده شده. براي جلو رفتن كافي است كمي خودتان را به جلو خم كنيد و براي عقب رفتن هم برعكس اش. چيزي شبيه ‏Segway ‏كه احتمالا با آن اشنا هستيد. ‏



امكانات شبكه اين خودرو هم جالب است. اين اتومبيل ها مي توانند با يكديگر صحبت كنند. سيستم آنها به گونه اي است كه با يكديگر تصادف نمي كنند. همچنين سنسورهايي دارند كه مانع از برخورد آنها با عابران پياده ميشود. ‏در كنار آن يك امكان حركت گروهي هم وجود دارد. به اين معني كه يك اتومبيل مي تواند جلو بيوفتد و به بقيه بگويد تا او را دنبال كنند. بقيه به صورت خودكار خودروي جلويي را دنبال مي كنند و نياز نيست رانندگي كنيد. و از همه بهتر سيستم پارك خودكار است. در خيابان توقف كنيد و دكمه پارك را روي تلفن همراهتان فشار دهيد. خودرو خودش را پارك مي كند. دوباره هنگام برگشتن دكمه خروج از پارك را بزنيد تا ماشين از پارك بيرون بيايد. ‏به نظر شما چه زماني چنين خودروهايي را در خيابان ها خواهيم ديد؟ ‏